In mijn postje van 25 mei 2010, schreef ik ernstig teleurgesteld over het uit de schappen halen van een van mijn favoriete ijssoorten, nl. ;
BEN & JERRY’S “CHERRY GARCIA”
Ruim anderhalf jaar lang heb ik mij door het leven geworsteld zonder mijn kersenijs-momentjes. Uit pure wanhoop ben ik zelfs tijdelijk aan de AH Excellent Triple Cherry-ijs gegaan (ook met kersen, maar met truffelchocolade en absoluut niet te vergelijken met B&J’s). Maar ook deze smaak moest het veld ruimen toen de feestdagen eenmaal over waren. Wat schetst dan ook mijn verbazing toen ik (wederom bij de videotheek), omdat ik moest wachten bij de kassa, eigenlijk puur toevallig in de daar staande vitrine-vriezer keek. My heart skipped a beat…………….onmiddellijk werd m’n blik getrokken naar een rijtje ijs-emmertjes met een wel heel bekend uiterlijk. Juist ja !!!Cherry Garcia is back, Baby !!
En nu maar hopen dat de heren B&J verstandig blijven en mij niet wederom beroven van deze kleine geneugte in m’n leven !!! (de eerste basisvoorraad is iig al aangelegd…)
Afgelopen donderdagavond ben ik samen met Marcia naar een voorstellling van Claudia De Breij geweest. Door een aantal fragmenten op tv en doordat Marcia enkele liedjes van haar erg mooi vond, werd mijn nieuwsgierigheid dusdanig geprikkeld dat we ons hadden ingeschreven voor kaarten (hier in de Arnhemse schouwburg). En die kregen we dus ook toegewezen (hoera!).
De titel van de voorstelling was : “Hete Vrede” (als in; ná de “koude” oorlog). Het thema: hoe kijkt men in 2060 terug op deze tijd en was je toen zelf eigenlijk ‘goed’ of ‘fout’……….want wat deed jij na de aanslagen op 9-11, welke rol nam jij op je tijdens de Kredietcrisis, wat deed jij tegen de koude, liefdeloze wind die er momenteel door Nederland waait en die gevoed wordt door angst en onverschilligheid???
Claudia bracht een zeer vermakelijke voorstelling waarin ze het publiek goed aan het denken zette, maar bovenal wist te vermaken met humor en zeer gevoelige liedjes.
Hieronder één van de (wat ons betreft) pareltjes uit bovenstaande show:
Gôh……dat is toch behoorlijk lang geleden dat ik een nummer zo hardnekkig vast in m’n kop gehad heb als onderstaande! Op m’n werk worden ze er hélémaal gek van (ik loop het de hele dag te zingen, maar kan vaak maar één zinnetje onthouden van het refrein)….dus dat ze me ‘t liefst zien stikken erin, kan ik ze dan weer niet kwalijk nemen. Ik vind zelfs de clip geinig (beetje flauw, maar ach). Ik moet ‘m eigenlijk alleen al posten zodat al mijn collega’s me kunnen helpen, als ik de tekst verder weer eens niet meer weet. We hadden zelfs al alternatieve teksten bedacht……(zooo erg is ‘t!!) Nou….komtiedan:
Ik ben niet zo’n fan van alle auditie-shows die er te pas en te onpas als paddestoelen uit de grond schieten, vaak vind ik het uitmelken van andermans tekortkomingen en dan ook nog eens ernstig in scene gezet door de “voorselectie-jury”. Onder het motto : “deze is stom? Dan mag ie in de uitzending!”….om vervolgens door de ‘echte’ jury nog eens met de grond gelijk gemaakt te worden. Bovendien heb ik vaak ook mijn bedenkingen over het vakmanschap van de respectievelijke jury-leden. Dat neemt niet weg dat de kandidaten ook een eigen verantwoordelijkheid hebben om daar willen staan en als ze zich niet vantevoren laten informeren (door objectieve mensen met enig verstand ervan) over hun (al dan niet aanwezige) zangkwaliteiten, dan is dat natuurlijk ook wel weer hun eigen pakkie-an. Maar goed…………….deze vrije vertolking van deze klassieker van Mariah Carey wist me toch te raken :
Mariah Carey – Without you (of “Ken Lee”?)
Ken Lee………..tulibu dibu douchoo !! (sing it girl !)
Somewhere down the road, you’re gonna find a place
It seems so far, but it never is
You won’t need to stay, but you might lose your strength
on the way
Sometimes you may feel you’re the only one
‘Cos all the things you thought were safe, now they’re gone
But you won’t be alone, I’ll be here to carry you along
Watching you ’til all your work is done
When you find your heart, you’d better run with it
‘Cos when she comes along, she could be breaking it
No there’s nothing wrong, you’re learning to be strong
Don’t look back
She may soon be gone, no don’t look back
She’s not the only one, remember that
If your heart is beating fast, then you know she’s right
If you don’t know what to say, well, that’s all right
You don’t know what to do?
Remember she is just as scared as you
Don’t be shy, even when it hurts to say
Remember, you’re gonna get hurt someday, anyway
Then you must lift your head, keep it there
Remember what I said
I’ll always be with you don’t forget
Just look over your shoulder I’ll be there.
Ik zag het bij DWDD, een groepje schrijvers (al dan niet bekend), onder leiding van Kluun die hun projectje aan het promoten waren. Zg. “Six-word-story”, in zes woorden (niet meer, niet minder) een heel verhaal vertellen, spanning opwekken of misschien juist aan het denken zetten. Gebaseerd op deze six-word-story van Hemingway: “For Sale: baby shoes, never worn…”. Volgens eigen zeggen zijn best geschreven verhaal ooit.
Hieronder een paar voorbeelden die ik zelf behoorlijk goed vind:
‘Ja?… Wat?… Nee!… Alweer?… Jezus!… Lul.’’ HERMAN KOCH
‘Ik luister’, zei hij, en zapte.’ CINDY WILLEMS
‘Hij hoorde nog: “Beademing mag uit…”‘ MAXIM VAN WIJK
‘De dood verhinderde Jack’s laatste woorden’
HERMAN BRUSSELMANS
“Ja ?!?”, zei hij,…..ik zei niets.
FRANK SCHUT
Zijn zwijgen deed alle lawaai verstommen.
FRANK SCHUT
Mocht je er zelf ook nog eentje weten, dan zie ik deze graag terug als comment op deze posts, ik zal hem dan op de website opnieuw vermelden.
Deze clip werd me toegemaild door miene Schwiegermutter. Als hoogte-enthousiast (NOT!), begon ik in ieder geval per seconde hárder in die muis te knijpen, gatverredamme wat scary !
Zeker de moeite waard om even virtueel mee te lopen met de cameraman (nutcase), but….you gotta see for yourself !!
De Britse zangeres Adele Laurie Blue Adkins, beter bekend als “Adele” bracht in 2008 haar 2e single uit, getiteld “Chasing Pavements”. Het was voor het eerst dat zij in Nederland door dit nummer enige voet aan de grond kreeg. De bijbehorende clip werd veelvuldig gedraaid en leverde haar een hitnotering op. Ik deelde destijds het enthousiasme over deze “newcomer” totaal niet, vond het nummer uitermate saai en stompzinnig en was ook niet te spreken over de clip. Ik was er stellig van overtuigd met een (teveel) gehype’te eendagsvlieg te maken te hebben. Maar toen kwamen er meer nummers uit, “Hometown Glory” werd opnieuw uitgebracht voor de Nederlandse markt, “Make you feel my love” kwam voorbij, bleef bivakkeren in de hitlijsten én………..ik zag een akoestisch optreden van haar bij de Late Night Show van David Letterman.
Daar bleek dat ze wel degelijk kon zingen (om maar eens een understatement te plaatsen)……toch maar es dat debuutalbum getiteld “19“ beetje beluisteren. Hmmm……dat klonk toch niet zo slecht en bevatte zelfs enkele pareltjes. En toen kwam de opvolger, met de illustere titel “21“. Op dit album komt Adele wat mij betreft pas echt tot haar recht, de nummer zijn gevoeliger, rijper…..met meer emotie gezongen. Enkele aanradertjes: Rolling in the deep, Turning tables, Someone like you (kijk de live-versie van de Britt-awards!) en het hieronder getoonde nummer. As far as I’m concerned is dit het hoogtepunt van het album en al weken hard- en grijsgedraaid in huize Schut. En nu op cd ook in de auto….she did win me over allright !
De Vlaamse zangeres Selah Sue(slechts 22 lentes jong!) doet je op het eerste gehoor denken aan een mix tussen Duffy en Adele, maar ze beschikt bovendien over Janis Joplin-achtige uithalen en een soulgevoel als van Erykah Badu of Lauryn Hill. En dat alles samengepakt in een frêle, onschuldig ogend poppetje met ijsblauwe ogen. Maar vergis je niet, dit toppertje schrijft haar eigen nummers, sloeg een contract af met de befaamde producers T-Pain and Dr. Luke (Britney Spears, Katy Perry) om vervolgens gewoon lekker haar eigen plan te trekken. En dat doet ze met verve…..
